نمی دانم چرا رفتی...؟

نمی دانم چرا شاید خطا کردم؟!

و تو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی...

نمی دانم کجا؟ تا کی؟ برای چه؟

 ولی رفتی...

و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارد...!

نمی دانم چرا؟

شاید به رسم عادت دلدادگیمان

باز برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت...

 دعا کردم!

احساس سوختن به تماشا نمیشود

آتش بگیر...

تا بدانی چه میکشم!!!