تنها تو نيستي که خواب مرا ميبيني
تنها من نيستم که خواب تورا آشفته ام
ما هميشه نيمه خود را گم ميکنيم
و آنقدر به دنبال هم ميگرديم
تا فراموش ميکنيم
آري...
راه خانه را فراموش ميکنيم
و از سايه ماه
دلهاي نازکمان ميگيرد
و چنان عشق را ميبازيم
و به دنبال زيبا ترين ستاره ميرويم...
که در خيابان ها تکراري ميشويم
گناه ما نبود
چشمهامان به هم گير دادند
وقلبهامان را با شعله عشق سوزاندند
حال ديگر فراموش کرده ايم
که از کدامين راه آمده ايم
و فراموش کرده ايم
از قبيله عشقيم
اما باز هم به خواب ميرويم
و باز هم خواب همديگر را ميبينيم
خواب نيمه گمشده خويش را...

...............

تقدیم با عشق...
به تک ستاره کهکشون قلبم
تولدت مبارک عزیزم...